Ekonomia to bardzo rozległa dziedzina nauki. I wyjątkowo umiędzynarodowiona (np. makroekonomia międzynarodowa. Należy zaznaczyć, iż oba charakteryzowane zjawiska (globalizacja i regionalizacja) są względem siebie bardziej komplementarne niż konkurencyjne. Wywołują również podobne zmiany w gospodarce globalnej i na obszarze danego regionu.
Współczesna ekonomia to przede wszystkim globalizacja, pieniądz światowy, integracja i regionalizm. Ekonomia globalna obejmuje szeroki wachlarz różnorodnych procesów i tendencji, które zachodzą obecnie w skali całego świata. Wraz z globalizacją gospodarek zauważa się nasilenie procesów regionalizacji i integracji różnych krajów, a nawet kontynentów. Prowadzi ona do powstawania rynków bez barier celnych, ujednolicania technicznych, prawnych, społecznych, podatkowych i monetarnych warunków działalności gospodarczej .

Kwestiami, które tu poruszamy, zajmuje się przede wszystkim makroekonomia. W mniejszym zakresie mikroekonomia.
W ostatnich latach kontynent europejski i rozwijające się kraje Azji to obszary, gdzie najdynamiczniej rozwijał się handel międzynarodowy. W Europie ewolucja procesów integracyjnych w samej Unii Europejskiej (pogłębianie i rozszerzanie) oraz powstanie sieci stref wolnego handlu z krajami Europy Środkowowschodniej .

Zdolność gospodarki do czerpania korzyści z globalizacji zależy od tego, w jaki sposób zorganizowane są przedsiębiorstwa, jak pozyskują i udoskonalają dostępne im zasoby środków produkcji i jak harmonizują postęp techniczno-technologiczny z zasobami siły roboczej, oraz jak układają relacje z kooperantami i odbiorcami. Perspektywicznie kluczowym zagadnieniem staje się ekonomia innowacji i rozwój eksportu.
Globalizacja ma wiele wymiarów, z których niewątpliwie najważniejszym jest wymiar gospodarczy, ponieważ zjawiska i czynniki biznesowe determinują najsilniej dynamikę globalizacji, ale też mają potężny wpływ na inne wymiary globalizacji: polityczny, społeczno-kulturowy i ekologiczny.Aby móc właściwie korzystać z globalizacji należy w pierwszym rzędzie stworzyć rozwiązania systemowe, czyli instytucjonalne, których rola powinna polegać na ułatwianiu podmiotom krajowym włączanie się w międzynarodowy podział pracy, zwiększaniu mobilności czynników produkcji, towarów i usług, ułatwianiu tworzenia nowych form i generalnie czynić rynek bardziej elastycznym.
Najbardziej widocznym przejawem globalizacji jest upowszechnienie gospodarki wolnorynkowej i zniesienie najważniejszych ograniczeń przestrzennych, czy też politycznych dla prowadzenia działalności gospodarczej w skali ogólnoświatowej. Brak tych ograniczeń wraz z postępującą liberalizacją handlu światowego i narastaniem międzynarodowych przepływów finansowych ułatwia wytwarzanie towarów i usług w skali globalnej przy wykorzystaniu znacznie mniejszych nakładów niż w ramach bardziej ograniczonych obszarów gospodarczych.